Als het leven hol lijkt

Ik werd dus wakker die ochtend en dit is wat ik voelde: het leven is hol. Ik dacht dat dit gevoel een normale en redelijk gezonde reactie was op de persoonlijke ervaringen die dit leven mij had gegeven: ik was verlaten door mijn geliefde, had geldzorgen en problemen met mijn werk, vond geen vervulling in mijn relaties. En dan waren er ook de indirecte ervaringen: ik worstelde met het bestaan van menselijke wreedheid, het verval van deze planeet, het bestaan van armoe en oorlog en honger. Het leven werd een last voor mij. We noemen dit gevoel meestal: ongelukkig, en het effect op je geest: depressie.

Soms zie je wel – of althans, dat denk je dan – waar zo’n gevoel vandaan komt, maar vaker nog kun je niet eens een direct verband leggen tussen het gevoel van leegte en specifieke persoonlijke of indirecte ervaringen, of juist het ontbreken daarvan, het gemis van Privileges in je leven – het lijkt diep in je wezen te zitten en je gehele bestaan met een grauw waas te omgeven. Bij mij was het een beetje van allebei: er waren heel concrete dingen waarover ik ongelukkig was maar dat gevoel dat het in mijn systeem zat, dat was er ook.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *